Tja, zo gaat dus, sommigen zijn “voor het geluk geboren” en anderen….. (zucht)…..

Vannacht is er dus weer ingebroken in mijn auto. Ja jullie lezen het goed, alweer. Want nog geen anderhalve week geleden (zaterdag 27 nov. ‘07) gebeurde precies hetzelfde

Rond 00:30u schrok ik wakker van brekend glas buiten op straat. Dus meteen klaar wakker en gordijnen open gerukt. Ja hoor, stond er daar een gozer bij, of eigenlijk in mijn auto, zich eens lekker uit te leven :wtf: . Weer rechter voorruit ingeslagen.
Dus broek aan, sleutels gepakt en rennend de 5 trappen af naar beneden. Helaas was die 10 sec. die ik daarvoor nodig had, te lang, de dader was gevlucht.

Dus weer schade, dus nog meer ellende, dus weer geen nachtrust.
Meteen 112 gebeld, ik heb de dader gezien en hij fietst hier nog ergens rond… bla bla bla…. “we verbinden u door naar het bureau in Hoorn.
Ik heb de dader gezien… bla bla bla…… Alles bij elkaar duurde dit uitleggen zo’n dikke 6 minuten. Veel te lang dus.
“ok meneer, we sturen een auto langs, maar het kan even duren want ze zijn nog even bezig”….

Go@#^#@%me, stelletje klootzakken….. zelfs 112 verbindt je dus door bij zoiets en stuurt dus niet meteen een politie man/vrouw…
Nu was ik al niet blij met de politie (zie vorige blog), maar dit soort praktijken, maken mij echt furieus, ziedend van woede….

Dus om 02:00u ’s nachts alweer bij Carglass in P’rend voor het plaatsen van alweer een nieuwe rechter zijruit.
Arme medewerker van Carglass moest zelfs uit Amsterdam komen midden in de nacht. Maar hij was uiterst behulpzaam, begripvol en erg snel met het repareren.
Dat dan weer in tegenstelling tot de twee Agentes die op mijn melding afkwamen arrivé @ 00:45u, dus wel redelijk snel.
Maar voelde me niet echt begrepen als het ging om het leed wat mij was aangedaan. Het was net alsof ze zoiets hadden van, “ach, het is maar een auto inbraak”. Voelde me echt heel erg alleen op dat moment en verdrietig. Iets waar je keihard voor werkt wordt vernield (voor de 2e maal) en de reactie daarop, van mensen die getraind zouden moeten zijn om ook emotionele hulp aan te bieden, is er een van “beetje zonde van onze tijd dit…”

Maar ja, de ruit is weer heel, de verzekering ingelicht en de aangifte mag ik a.s woensdag avond doen (eerder kon niet, zelfs als je aan de balie komt sturen ze je weer naar huis “we hebben het erg druk meneer”….. (GO@#^#@%ME STELLETJE KLOOTZAKKEN DAARO….), en nu…., nu ga de verzekering verder regelen, papieren ordenen en daarna ga ik slapen, want dat heb ik vannacht dus niet gedaan

Tja….. zinloos dus, kansloos dus, hopeloos dus < = > Dus Zeer Verdrietig…..