Zondag (sounds like yesterday) :
Na een goed verlopen ochtend @ Balk en een warme douche en wat eten, in de auto gestapt en naar Bergen aan Zee gereden.
Met een kleine omweg, omdat iemand heeft besloten een kruispuntje te verleggen en aan te passen zonder de oude weg goed af te sluiten.
Nou ja, de oude weg sloot zichzelf af opeens naar zo’n 500 meter….. :???:
Dus keren en nog een keer verkeerd rijden op de volgende 2-baans rotonde met middenberm (al la Flevoland, maar dan zonder duidelijke borden) en dus weer keren.
En ik was niet de enige want voor en achter mij reden diverse mensen verkeerd, waren blijkbaar ook al een tijdje niet op dat punt geweest…
Maar afijn om 15:00u @ het strand.
Veel zand en water (duhhhhh) en best veel wind, dus fris. Maar het zonnetje was lekker en goed aangekleed was ook de wind niet vervelend te noemen.
En goh… wat was ik er aan toe zeg….
Zonnebril op, glimlach rond de mond en lekker wandelen….
Lekker tegen de wind in richting Egmond gewandeld en genieten van de geur en geluiden van de zee.
Na een half uurtje omgekeerd en terug richting Bergen.
En na zo’n klein uurtje wandelen was het weer eens ‘rustig’ in het hoofd, en dat zonder echt nagedacht te hebben tijdens het lopen.
Op weg naar huis in de auto, sloeg de opgedane frisse lucht toe, werd snel erg “rozig”. Was een lekker gevoel.
Thuisgekomen lekker eten gemaakt, een beetje een ‘westfries’ gerecht; capucijners, gehakt, verse groeten en een kerriesausje. Mmmmmmm…..
Biertje erbij en een filmpje op.
Film was redelijk goed – Rambo – :grin:
Jammer dat ‘Stallone’ wat gedateerd is (duhhhhhh). Het lange haar had niet gehoeven van mij…
De special effects waren waanzinnig… het “schietvoer” werd letterlijk uiteen gereten op het scherm… fantastisch.
Kortom, een mooi dagje…..
Een vader komt in de slaapkamer van zijn dochter en ziet een brief op het bed liggen.
Na enige aarzeling besluit hij de brief te lezen.
Liefste Papa,
Ga even zitten als je dit leest.
Het is met pein in mijn hard dat ik je vertel dat ik er zo
plotseling op uit ben getrokken met mijn nieuwe toffe vriend.
Ik ben passioneel verliefd en het is best een vriendelijke
jongen, ondanks zijn piersings, tatoeasjes en zijn grote mooter.
Dat is nog niet alles; ik ben in verwachting en Ahgmed zegt
dat we heel gelukkig worden in de kamer van zijn tijdelijke
onderhuuradres bij de broer van zijn vaders tante.
Hij wil veel kinderen en zoals je weet is dat ookmijn grootste droom,
en die sluier is echt handig tegen de zon en tegen de vliegjes…
Ik leerde reeeds dat marihuana niet ferslafend is en we hebben
besloten het zelf te gaan kweeken, voor ons en onze vrienden.
Ahgmed is al aktief als tussenhandelaar in kokaiene en XTC en
dus ook ons eigen productiebedrijfje.
We zijn echt goed bezig hoor!
Het geld hebben we hard nodig want we zijn nog jong en we
gebruiken zelf ook een klijn beetje koke en XTC en dat spul is
hartstikke duur hoor, haast niet te betalen.
Je zegt altijd dat je van de liefde niet kunt leven, maar omdat Ahgmed
geregeld een paar zeer goede vrienden uitnodigt kan ik toch ook wat
meebetalen…
Ik vraag je verder te bidden dat de wetenschap snel iets mag vinden
tegen eeds, zodat mijn Ahgmed toch nog kan geneezen.
En papa,wees vooral niet ongerust, ik ben toch al 14 en kan al heel
goed voor mezelf zorgen.
Over een paar jaar zal ik je komen op zoeken zodat je al je
kleinkinderen kunt bewonderen.
Je liefhebbende dochter Sesile. XXXXX
P..S.
Papa, ben je er nog en ben je niet te erg geschrokken?
Gekke papa, dit briefje is natuurlijk een grapje! Ik ben spelen bij
Hannelore en wil alleen maar bewijzen dat er veel ergere dingen zijn dan
een slecht rapport. Het mijne ligt op het nachtkastje..
Gisteravond dus naar Within Tempation met het Metropole Orkest geweest.
De dag begon eigenlijk al een beetje slecht doordat ik vreselijke hoofdpijn had en misselijk was, maar stug doorgezet en om 14:30u zat ik voor de deuren van Ahoy, een beetje ziek te zijn….
Om half zeven mochten we naar binnen toe. Dat was echt nodig, want ik had het behoorlijk koud gekregen, de temperatuur was naar het einde van de dag flink gedaald namelijk. Eenmaal binnen het podium opgezocht en ook nu weer kon ik lekker vooraan staan.
Om kwart over zeven kwamen Bas en Maaike binnen wandelen en waren we voor even met ze 3-en.
Want 10 minuten later besloot ik een zitplaats te gaan zoeken. Kon gewoonweg niet meer op mijn benen staan… :sad:
Gelukkig mocht ik op de rolstoel tribune een plaatsje innemen, wel achterin de zaal, maar op verhoging, dus evengoed mooi uitzicht op alles. Hiervoor mijn enorme grote dank aan een beveiliger die mij toe liet. :smile:
En ondanks mijn hoofdpijn en misselijkheid, heb ik enorm genoten van het optreden. Het geluid en vooral de “bassen” daarin waren ook achterin goed voelbaar en oorverdovend af en toe, dus misschien was het helemaal niet zo slecht om deze keer achterin te zijn.
De showelementen waren prachtig, vlammenwerpers, video wall, de jurken van Sharon, etc., het zat allemaal goed in elkaar.
Helaas was het met de muziek keuze wat minder gesteld, ondanks dat alle grote hits voorbij kwamen. Ergens klopte de volgorde niet.
De meest bekende nummers kwamen pas aan het einde van de show, iets waar veel Amerikaanse artiesten een handje van hebben, en ergens werkte dat niet helemaal. Het publiek kwam nooit echt los, totdat de laatse 3 nummers aan het einde van de show voorbij denderden… :???:
Maar afijn, het was leuk om mee te maken.
Het blijft prachtig om een “rock band” met een orkest te zien/horen/voelen samen spelen. :razz:
En de volgende keer ben ik gewoon weer “echt aanwezig”… :wink: