26 augustus was een van de belangrijkste dagen in mijn leven tot dusver.
Op die datum kreeg ik een andere neus, klinkt een beetje vreemd, maar diegene die mij kennen weten hoe het zit. Dus een uitleg laat ik achterwege.

Afgelopen maandag was het eindelijk zover geen bescherming meer nodig, na 3 weken rondgelopen te hebben met een beschermkapje over mijn neus, mocht het er af.
Het resultaat had ik al gezien, maar nu was het ook zover dat ik dus zonder bescherming verder kon.
En ik ben ongelooflijk blij, heb er zelfs geen juiste woorden voor, om het gevoel te beschrijven, maar fantastisch komt in de buurt. Emotioneel toch ook wel, omdat het voor mij ook een ‘afrekening’ was met een niet zo heel erg leuk verleden.

Voor mij is het een nieuwe start, een mogelijkheid om wat zelfverzekerder te worden, een mogelijkheid om me wat minder druk te maken over mijn uiterlijk.

De reacties zijn tot dusver erg positief en daar ben ik ook erg blij mee.
Zelfs mijn moeder, die altijd wat sceptisch is, vindt het erg mooi en respecteert en steunt mij in mijn keuze om mijzelf te laten opereren aan mijn neus. Daar ben ik haar op mijn manier erg dankbaar voor.
Ook mijn ’stief-papa’ heeft het erg positief benaderd en gerespecteerd, iets wat ik heel erg tof vindt omdat ik hem enorm waardeer als ‘man van’ maar ook een zeer goede ‘vriend’ van mijzelf.
En tja, stiekem ben ik naturlijk niet zijn zoon, dus dat maakt het ook wat anders natuurlijk….

Ik is nu best gelukkig met mijzelf

De foto’s: